رتبه ایران در تولید بنزین جهان به میزان تولید بستگی دارد؛ تولید ایران در سال ۲۰۲۴ حدود ۴۵۸ هزار و در سال ۲۰۲۵ حدود ۳۸۳ هزار بشکه بود. ایران به دلیل برخورداری از منابع نفت و گاز و توسعه صنعت پالایش، یکی از تولیدکنندگان مهم فرآورده‌های نفتی در منطقه خاورمیانه به شمار می‌رود. بنزین نیز یکی از محصولات اصلی پالایشگاه‌های کشور است که بخش قابل توجهی از آن برای تأمین نیاز حمل‌ونقل داخلی مصرف می‌شود. با این حال، برای مشخص کردن رتبه ایران در تولید بنزین جهان، باید به آمار تولید در یک سال مشخص و تعریف دقیق این فرآورده توجه کرد؛ زیرا رتبه کشورها بر اساس تغییر ظرفیت پالایشگاه‌ها، میزان تولید واقعی و روش محاسبه آمار می‌تواند متفاوت باشد.
بر اساس داده‌های تاریخی اداره اطلاعات انرژی آمریکا که در پایگاه آماری Statsgeo بازنشر شده است، ایران در سال ۲۰۱۴ با تولید حدود ۳۸۰ هزار بشکه بنزین در روز، رتبه دوازدهم جهان را در میان کشورهای دارای آمار ثبت‌شده به دست آورده بود. البته این رتبه مربوط به سال ۲۰۱۴ است و نباید آن را به‌عنوان جایگاه فعلی ایران معرفی کرد. در سال‌های بعد، ظرفیت پالایش و تولید بنزین ایران افزایش پیدا کرده است. طبق بولتن آماری سال ۲۰۲۵ سازمان کشورهای صادرکننده نفت، تولید بنزین ایران در سال ۲۰۲۴ حدود ۴۵۸ هزار بشکه در روز گزارش شده است. این رقم رشد تولید را نشان می‌دهد، اما به تنهایی برای تعیین رتبه دقیق ایران در جدول جهانی سال ۲۰۲۴ کافی نیست.
بنابراین، هنگام بررسی رتبه ایران در تولید بنزین باید میان آمار تاریخی، میزان تولید سالانه و رتبه‌بندی‌های جهانی تفاوت قائل شد. در این مقاله، وضعیت تولید بنزین ایران، عوامل مؤثر بر جایگاه آن در جهان، نقش پالایشگاه‌ها و تفاوت تولید با مصرف بررسی می‌شود تا تصویری روشن‌تر از موقعیت صنعت بنزین کشور به دست آید.
رتبه ایران در تولید بنزین جهان چند است؟
برای پاسخ دقیق به این پرسش، باید سال آماری و منبع رتبه‌بندی مشخص باشد. در برخی وب‌سایت‌ها، رتبه ایران بر اساس داده‌های قدیمی منتشر می‌شود؛ درحالی‌که ممکن است تولید کشور در سال‌های بعد تغییر کرده باشد. برای نمونه، مجموعه داده تاریخی مبتنی بر آمار اداره اطلاعات انرژی آمریکا، ایران را در سال ۲۰۱۴ با تولید حدود ۰٫۳۸ میلیون بشکه در روز در رتبه دوازدهم قرار می‌دهد. این داده برای بررسی روند تاریخی مفید است، اما نمی‌تواند به تنهایی رتبه ایران در سال ۲۰۲۵ یا ۲۰۲۶ را مشخص کند.
از سوی دیگر، آمار سازمان اوپک نشان می‌دهد که تولید بنزین ایران در سال ۲۰۲۴ به حدود ۴۵۸ هزار بشکه در روز رسیده است؛ درحالی‌که این میزان در سال ۲۰۲۳ حدود ۴۳۹ هزار بشکه در روز بود. بر اساس این آمار، تولید روزانه بنزین ایران در این دوره حدود ۱۹ هزار بشکه افزایش داشته است. این رشد نشان‌دهنده افزایش تولید است، اما برای تعیین رتبه دقیق جهانی باید داده‌های هم‌سال و قابل مقایسه تمام تولیدکنندگان بزرگ بنزین در دسترس باشد.
در نتیجه، اگر پرسش این باشد که ایران در سال ۲۰۱۴ چه رتبه‌ای داشته است، داده موجود رتبه دوازدهم را نشان می‌دهد. اما اگر منظور جایگاه ایران در سال جاری باشد، نباید بدون دسترسی به یک رتبه‌بندی جهانی به‌روز و همسان، عدد مشخصی را قطعی اعلام کرد. در تحلیل بازار انرژی، استفاده از آمار تولید به همراه سال مرجع، واحد اندازه‌گیری و منبع داده اهمیت زیادی دارد.
میزان تولید بنزین ایران چقدر است؟
میزان تولید بنزین ایران در طول زمان تغییر کرده و به توسعه پالایشگاه‌ها، ارتقای واحدهای موجود، دسترسی به خوراک و شرایط عملیاتی وابسته بوده است. بنزین مستقیما از استخراج نفت خام به دست نمی‌آید؛ بلکه در مجموعه‌ای از فرآیندهای پالایشگاهی تولید می‌شود. نفت خام و میعانات گازی پس از ورود به پالایشگاه، طی مراحل مختلف به فرآورده‌هایی مانند بنزین، گازوئیل، نفت سفید، سوخت هواپیما، گاز مایع و نفت کوره تبدیل می‌شوند.
بر اساس بولتن آماری اوپک در سال ۲۰۲۵، تولید بنزین ایران از حدود ۳۸۳ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۲۰ به ۴۰۵ هزار بشکه در سال ۲۰۲۱، ۴۲۴ هزار بشکه در سال ۲۰۲۲، ۴۳۹ هزار بشکه در سال ۲۰۲۳ و ۴۵۸ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۲۴ رسیده است. این ارقام نشان می‌دهند که تولید ثبت‌شده در این دوره روند افزایشی داشته است. با این حال، این داده‌ها به‌خودی‌خود مشخص نمی‌کنند چه مقدار از بنزین تولیدی در داخل مصرف شده، چه مقدار در انبارها ذخیره شده یا چه حجمی به تجارت خارجی اختصاص یافته است.
برای ارزیابی جایگاه ایران در صنعت بنزین، تنها بررسی میزان تولید کافی نیست. ظرفیت اسمی پالایشگاه‌ها، تولید واقعی، کیفیت محصول، میزان مصرف داخلی و تراز واردات و صادرات نیز باید در نظر گرفته شوند. ممکن است کشوری تولید بالایی داشته باشد، اما به دلیل مصرف داخلی زیاد، بخش بزرگی از تولید آن در بازار داخلی مصرف شود. در مقابل، کشور دیگری با تولید کمتر ممکن است به دلیل تقاضای داخلی پایین‌تر، امکان صادرات بیشتری داشته باشد.
کدام کشورها بیشترین بنزین را تولید می‌کنند؟
در رتبه‌بندی‌های تاریخی تولید بنزین، ایالات متحده در جایگاه نخست قرار داشته است. طبق مجموعه داده تاریخی مبتنی بر آمار اداره اطلاعات انرژی آمریکا، این کشور در سال ۲۰۱۴ حدود ۹٫۵۷ میلیون بشکه بنزین در روز تولید می‌کرد. چین با حدود ۲٫۵۸ میلیون بشکه در روز در رتبه دوم قرار داشت و پس از آن ژاپن، روسیه و هند از تولیدکنندگان مهم بنزین بودند. این ارقام به سال ۲۰۱۴ مربوط هستند و برای مقایسه وضعیت امروز کشورها نباید بدون داده‌های جدیدتر استفاده شوند.
تفاوت میزان تولید کشورها به عواملی مانند اندازه اقتصاد، تعداد خودروها، ظرفیت پالایشگاهی، نوع خوراک پالایشگاه‌ها و ساختار تقاضای انرژی بستگی دارد. ایالات متحده از شبکه گسترده پالایشگاهی و بازار بزرگ حمل‌ونقل برخوردار است. چین نیز با توجه به ابعاد اقتصاد و تقاضای انرژی، ظرفیت قابل توجهی برای پالایش نفت و تولید فرآورده‌های مختلف دارد. در کشورهای دیگر، تولید بنزین ممکن است علاوه بر مصرف داخلی، با هدف تأمین بازارهای صادراتی تنظیم شود.
در خاورمیانه نیز کشورهایی مانند عربستان سعودی و ایران از تولیدکنندگان مهم بنزین هستند. با این حال، مقایسه منطقه‌ای باید بر اساس یک سال و منبع آماری واحد انجام شود؛ زیرا ارقام منتشرشده ممکن است از نظر پوشش محصولات، واحد اندازه‌گیری و تعریف بنزین نهایی تفاوت داشته باشند. برای مثال، برخی آمارها تولید بنزین موتور را گزارش می‌کنند، درحالی‌که بعضی مجموعه‌ها گروه گسترده‌تری از فرآورده‌های پالایش‌شده را در نظر می‌گیرند.
چرا رتبه ایران در تولید بنزین اهمیت دارد؟
رتبه تولید بنزین تنها یک شاخص آماری نیست و می‌تواند بخشی از توان صنعتی و جایگاه کشور در بازار انرژی را نشان دهد. تولید بیشتر بنزین، در صورت تناسب با نیاز داخلی و کیفیت مورد انتظار، می‌تواند وابستگی به واردات را کاهش دهد و امنیت تأمین سوخت را تقویت کند. همچنین توسعه ظرفیت پالایشگاهی می‌تواند به ایجاد اشتغال، افزایش ارزش افزوده نفت و میعانات گازی و گسترش فعالیت صنایع مرتبط کمک کند.
بااین‌حال، رتبه بالاتر در تولید لزوما به معنای عملکرد اقتصادی بهتر نیست. تولید بنزین به سرمایه‌گذاری، مصرف انرژی، هزینه تعمیر و نگهداری تجهیزات و مدیریت آثار زیست‌محیطی نیاز دارد. اگر افزایش تولید با هزینه بسیار بالا یا مصرف غیرکارآمد منابع همراه باشد، صرف بالا رفتن رتبه جهانی نمی‌تواند به تنهایی موفقیت صنعت را اثبات کند. برای ارزیابی دقیق‌تر باید شاخص‌هایی مانند بازده پالایشگاه، هزینه تولید هر واحد فرآورده، کیفیت بنزین، میزان آلایندگی و پایداری عرضه نیز بررسی شوند.
از سوی دیگر، جایگاه ایران در تولید بنزین می‌تواند بر تحلیل بازار منطقه‌ای فرآورده‌های نفتی اثر بگذارد. هرچه ظرفیت تولید و قابلیت اطمینان پالایشگاه‌ها افزایش پیدا کند، امکان مدیریت بهتر نوسان‌های مصرف و تأمین سوخت در دوره‌های پرتقاضا بیشتر می‌شود. با این حال، نتیجه نهایی به هماهنگی تولید و مصرف وابسته است؛ زیرا رشد تقاضا می‌تواند بخشی از افزایش عرضه را جذب کند و مانع شکل‌گیری مازاد پایدار برای صادرات شود.
نقش پالایشگاه‌ها در افزایش تولید بنزین ایران
ظرفیت پالایشگاهی یکی از عوامل اصلی تعیین‌کننده میزان تولید بنزین در هر کشور است. پالایشگاه‌ها با استفاده از تجهیزات تقطیر، تبدیل و بهبود کیفیت، نفت خام یا میعانات گازی را به فرآورده‌های قابل مصرف تبدیل می‌کنند. هرچه فناوری پالایشگاه پیشرفته‌تر باشد و امکان تبدیل محصولات سنگین به فرآورده‌های سبک بیشتر فراهم شود، ظرفیت تولید بنزین و دیگر سوخت‌های مورد نیاز بازار نیز می‌تواند افزایش پیدا کند.
در ایران، توسعه ظرفیت پالایشگاهی و اجرای طرح‌های بهبود فرآیند نقش مهمی در افزایش تولید فرآورده‌های نفتی داشته است. با این حال، ظرفیت اسمی یک پالایشگاه با تولید واقعی آن تفاوت دارد. تعمیرات دوره‌ای، توقف‌های فنی، کیفیت خوراک و محدودیت تجهیزات می‌توانند باعث شوند تولید واقعی از ظرفیت طراحی‌شده کمتر باشد. به همین دلیل، برای سنجش توان تولید بنزین کشور باید آمار عملکرد واقعی پالایشگاه‌ها را بررسی کرد، نه اینکه فقط مجموع ظرفیت اسمی آن‌ها را مبنا قرار داد.
افزایش ظرفیت پالایشگاه‌ها زمانی بیشترین اثر را بر جایگاه ایران دارد که با بهبود بازده تولید و کیفیت بنزین همراه باشد. اگر یک واحد پالایشگاهی حجم زیادی خوراک دریافت کند اما سهم فرآورده‌های مورد نیاز بازار از آن پایین باشد، افزایش خوراک به تنهایی مشکل تأمین بنزین را حل نمی‌کند. به همین علت، نوسازی تجهیزات، استفاده از فناوری‌های تبدیل و بهبود مدیریت عملیاتی، در کنار احداث واحدهای جدید اهمیت دارد.
پالایشگاه ستاره خلیج فارس چه نقشی در تولید بنزین دارد؟
پالایشگاه میعانات گازی ستاره خلیج فارس یکی از مهم‌ترین طرح‌های صنعت پالایش ایران در افزایش تولید فرآورده‌های سبک به شمار می‌رود. این مجموعه برای فرآوری میعانات گازی میدان پارس جنوبی توسعه یافته و به افزایش ظرفیت تولید بنزین و دیگر فرآورده‌های نفتی کمک کرده است. راه‌اندازی تدریجی واحدهای آن در سال‌های گذشته، بخشی از تغییرات ظرفیت پالایشی ایران را شکل داده است.
اهمیت این پالایشگاه از آن جهت است که میعانات گازی از نظر ویژگی‌های فیزیکی و ترکیب هیدروکربنی با بسیاری از انواع نفت خام تفاوت دارد و می‌تواند در فرآیندهای مناسب، خوراک تولید فرآورده‌های سبک باشد. توسعه چنین مجموعه‌هایی به ایران امکان داده است از منابع هیدروکربنی خود برای تولید محصولات با ارزش افزوده بیشتر استفاده کند. با این حال، میزان بنزین تولیدی هر مجموعه به عملکرد واقعی واحدها و ترکیب محصولات خروجی بستگی دارد و نباید ظرفیت خوراک‌گیری را معادل حجم بنزین تولیدی دانست.
نقش ستاره خلیج فارس در افزایش تولید، نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری در صنعت پالایش می‌تواند جایگاه کشور را در بازار بنزین تغییر دهد. با این وجود، برای حفظ این دستاورد باید تعمیرات منظم، تأمین تجهیزات، مدیریت مصرف انرژی و ارتقای کیفیت محصولات نیز دنبال شوند. همچنین رشد تقاضای داخلی می‌تواند بخشی از افزایش تولید را جذب کند؛ بنابراین، افزایش ظرفیت پالایشگاهی باید با سیاست‌های کنترل مصرف همراه باشد.
تفاوت رتبه تولید بنزین با رتبه تولید نفت خام
یکی از اشتباه‌های رایج در تحلیل بازار انرژی، یکسان دانستن رتبه تولید نفت خام و رتبه تولید بنزین است. نفت خام ماده اولیه‌ای است که از میدان‌های نفتی استخراج می‌شود، اما بنزین محصولی پالایش‌شده است که پس از طی چند مرحله فرآوری به دست می‌آید. ازاین‌رو، کشورهای دارای تولید بالای نفت خام لزوما بزرگ‌ترین تولیدکنندگان بنزین نیستند.
برای مثال، یک کشور ممکن است نفت خام زیادی تولید کند اما ظرفیت پالایشی محدودی داشته باشد و بخشی از نفت خود را صادر کند. در مقابل، کشور دیگری می‌تواند نفت خام وارد کند، اما به دلیل برخورداری از پالایشگاه‌های بزرگ و پیشرفته، حجم بالایی از بنزین تولید کند. در این شرایط، رتبه کشور دوم در تولید بنزین ممکن است از جایگاه آن در تولید نفت خام بالاتر باشد.
همین تفاوت درباره ایران نیز اهمیت دارد. برای بررسی جایگاه ایران در صنعت بنزین باید داده‌های تولید بنزین موتور و فرآورده‌های پالایش‌شده بررسی شوند، نه آمار استخراج نفت خام یا مجموع تولید هیدروکربن‌ها. هر کدام از این شاخص‌ها موضوع متفاوتی را اندازه‌گیری می‌کنند و استفاده از آن‌ها به جای یکدیگر می‌تواند به نتیجه‌گیری نادرست منجر شود.
چرا ایران با وجود تولید بنزین، در برخی دوره‌ها به واردات نیاز دارد؟
بالا بودن تولید بنزین به معنای بی‌نیازی قطعی از واردات نیست. میزان واردات هر کشور به تفاوت میان تولید قابل عرضه و تقاضای داخلی بستگی دارد. اگر مصرف بنزین از مقدار تولید بیشتر شود، کسری باید از طریق واردات، استفاده از ذخایر یا مدیریت تقاضا جبران شود. بنابراین، حتی کشوری که در رتبه‌بندی تولید بنزین جایگاه قابل توجهی دارد، ممکن است در دوره‌هایی به واردات نیاز پیدا کند.
در ایران، افزایش تعداد خودروها، مصرف بالای سوخت در بخشی از ناوگان، ترافیک شهری و قیمت یارانه‌ای بنزین می‌توانند بر تقاضای داخلی اثر بگذارند. اگر مصرف با سرعت بیشتری نسبت به تولید رشد کند، افزایش ظرفیت پالایشگاهی لزوما مانع ایجاد کسری نمی‌شود. در این وضعیت، واردات می‌تواند راهکاری برای تأمین نیاز بازار در کوتاه‌مدت باشد؛ هرچند هزینه خرید و حمل سوخت و شرایط تأمین خارجی نیز باید در نظر گرفته شوند.
برای تحلیل این مسئله باید سه شاخص تولید، مصرف و واردات را جداگانه بررسی کرد. آمار تولید نشان می‌دهد چه میزان بنزین در پالایشگاه‌ها تولید شده است؛ آمار مصرف مقدار سوخت مورد استفاده در بازار داخلی را نشان می‌دهد و آمار واردات مشخص می‌کند چه حجمی از نیاز از منابع خارجی تأمین شده است. بدون بررسی همزمان این شاخص‌ها، نمی‌توان تنها بر اساس رتبه تولید درباره خودکفایی یا وابستگی کشور نتیجه‌گیری کرد.
چه عواملی می‌توانند رتبه ایران در تولید بنزین را افزایش دهند؟
افزایش رتبه ایران در تولید بنزین به توسعه ظرفیت اسمی محدود نمی‌شود و به مجموعه‌ای از اقدامات فنی و اقتصادی نیاز دارد. یکی از مهم‌ترین اقدامات، نوسازی پالایشگاه‌های موجود و ارتقای واحدهایی است که به دلیل فناوری قدیمی یا محدودیت تجهیزات، بازده مطلوبی ندارند. بهبود فرآیندهای تبدیل می‌تواند سهم بیشتری از خوراک را به فرآورده‌های سبک تبدیل کند و بهره‌وری تولید را افزایش دهد.
عامل دیگر، کاهش توقف‌های ناخواسته و افزایش پایداری عملیات پالایشگاه‌هاست. حتی اگر ظرفیت اسمی یک مجموعه بالا باشد، خرابی تجهیزات یا تأخیر در تعمیرات می‌تواند تولید واقعی را کاهش دهد. برنامه‌ریزی دقیق تعمیرات، دسترسی به قطعات، آموزش نیروی متخصص و بهبود کنترل فرآیند از جمله اقداماتی هستند که به افزایش تولید پایدار کمک می‌کنند.
در کنار این اقدامات، تأمین خوراک مناسب و رعایت استانداردهای کیفیت بنزین نیز اهمیت دارد. افزایش تولید نباید به بهای کاهش کیفیت محصول یا نادیده گرفتن الزامات زیست‌محیطی انجام شود. همچنین سرمایه‌گذاری در صنعت پالایش باید بر اساس هزینه تولید، میزان تقاضای آینده و شرایط بازار فرآورده‌های نفتی صورت بگیرد. افزایش ظرفیت زمانی توجیه بیشتری دارد که با نیاز واقعی بازار هماهنگ باشد و امکان بهره‌برداری پایدار از تجهیزات وجود داشته باشد.
آیا افزایش تولید بنزین برای اقتصاد ایران کافی است؟
افزایش تولید بنزین می‌تواند امنیت تأمین سوخت را تقویت کند، اما به تنهایی تمام مسائل صنعت انرژی را برطرف نمی‌کند. اگر مصرف داخلی همچنان با سرعت بالا رشد کند، بخش زیادی از افزایش تولید در بازار داخل جذب خواهد شد. در این صورت، کشور ممکن است همچنان برای تأمین نیازهای مقطعی به واردات وابسته بماند یا مجبور شود سرمایه‌گذاری بیشتری برای توسعه ظرفیت انجام دهد.
به همین دلیل، مدیریت تقاضا در کنار افزایش عرضه اهمیت دارد. ارتقای استاندارد مصرف سوخت خودروها، بهبود حمل‌ونقل عمومی، کاهش ترافیک و فراهم کردن امکان جایگزینی خودروهای پرمصرف می‌توانند نیاز به بنزین را در بلندمدت کاهش دهند. توسعه خودروهای هیبریدی و گسترش سوخت‌های جایگزین نیز در صورت فراهم بودن زیرساخت‌های لازم می‌توانند بخشی از فشار تقاضا را کم کنند.
از منظر اقتصادی، بهتر است عملکرد صنعت بنزین با مجموعه‌ای از شاخص‌ها ارزیابی شود: تولید واقعی، کیفیت محصول، هزینه تمام‌شده، میزان واردات، بهره‌وری انرژی و آثار زیست‌محیطی. رتبه جهانی یکی از این شاخص‌هاست، اما تصویر کاملی از کارایی صنعت ارائه نمی‌کند. برای مثال، افزایش تولید همراه با کاهش هزینه و بهبود کیفیت می‌تواند دستاورد مهمی باشد؛ درحالی‌که رشد تولید بدون توجه به مصرف و هزینه‌ها لزوما به پایداری بازار منجر نمی‌شود.
سوالات متداول درباره رتبه ایران در تولید بنزین
در این بخش به پرسش و پاسخ رایج در این زمینه می‌پردازیم.
1. ایران در سال ۲۰۱۴ چه رتبه‌ای در تولید بنزین داشت؟
بر اساس داده تاریخی مبتنی بر آمار اداره اطلاعات انرژی آمریکا، ایران در سال ۲۰۱۴ با تولید حدود ۳۸۰ هزار بشکه بنزین در روز، رتبه دوازدهم را در میان کشورهای دارای آمار ثبت‌شده داشت. این رتبه مربوط به همان سال است و نباید به‌عنوان رتبه فعلی ایران معرفی شود.
2. ایران در سال ۲۰۲۴ روزانه چقدر بنزین تولید کرد؟
طبق بولتن آماری سال ۲۰۲۵ اوپک، تولید بنزین ایران در سال ۲۰۲۴ حدود ۴۵۸ هزار بشکه در روز بود. این میزان نسبت به حدود ۴۳۹ هزار بشکه در روز در سال ۲۰۲۳ افزایش داشت.
3. آیا ایران یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان بنزین در منطقه است؟
ایران یکی از تولیدکنندگان مهم بنزین در خاورمیانه است. با این حال، تعیین رتبه دقیق منطقه‌ای به مقایسه آمار هم‌سال کشورهای منطقه با یک روش محاسباتی یکسان نیاز دارد. تولید بنزین ایران باید جدا از تولید نفت خام و مجموع فرآورده‌های پالایش‌شده بررسی شود.
4. چرا رتبه تولید بنزین با میزان خودکفایی یکسان نیست؟
رتبه تولید فقط حجم تولید یک کشور را با دیگر کشورها مقایسه می‌کند، اما خودکفایی به رابطه میان تولید قابل عرضه و مصرف داخلی بستگی دارد. ممکن است یک کشور تولیدکننده مهمی باشد، ولی به دلیل مصرف زیاد یا محدودیت‌های کیفی و عملیاتی، در برخی دوره‌ها به واردات نیاز پیدا کند.
جمع‌بندی
رتبه ایران در تولید بنزین به سال آماری و منبع داده بستگی دارد. بر اساس مجموعه داده تاریخی مبتنی بر آمار اداره اطلاعات انرژی آمریکا، ایران در سال ۲۰۱۴ با تولید حدود ۳۸۰ هزار بشکه در روز در رتبه دوازدهم جهان قرار داشت. در ادامه، آمار اوپک نشان می‌دهد که تولید بنزین ایران در سال ۲۰۲۴ به حدود ۴۵۸ هزار بشکه در روز رسیده است؛ با این حال، این رقم به تنهایی برای تعیین رتبه دقیق جهانی در سال‌های اخیر کافی نیست.
افزایش تولید بنزین در ایران تحت تأثیر توسعه پالایشگاه‌ها، ارتقای تجهیزات و بهبود فرآیندهای پالایشی قرار داشته است. بااین‌حال، جایگاه واقعی کشور در صنعت بنزین فقط با حجم تولید مشخص نمی‌شود؛ کیفیت فرآورده، هزینه تولید، میزان مصرف، واردات و پایداری عرضه نیز اهمیت دارند. برای تقویت موقعیت ایران در این صنعت، توسعه هدفمند پالایشگاه‌ها باید با افزایش بهره‌وری و مدیریت مصرف همراه شود.
